شهرمن

شهرمن؛ دیگرمرادرخودنمیبینی بهاران

خاطراتم دفن شددرجای جای لاله زاران


شهرمن؛ من رابه یادآورمیان کوچه هایت

خاطراتی ازنفس افتاده دارم زیرباران


شهرمن دیگرنمی خوانندبربیدوکنارت

بلبلان رفتندوخاموشنددردشتت هزاران


شهرمن؛ آندم که غم بیخ گلویم میفشارد

گِردخودهرگزندیدم دوستی راغمگساران


بس صداقت هاکه کردم تحفه ی دست عزیزان

بس محبتهاکه کردم هدیه ی أقدام یاران


من که عمری دوستی بادشمنان خویش کردم

بی نصیبی بین که آخردشمنی دیدم زیاران


ازتمام دسترنج خوددراین دنیاخدایا

چشم تررامیبرم،باخاطرات چشمه ساران


من جوانی راتبه کردم،ببین پیرازدرونم

نوگلی بودم شکستم درعمیق بیشه زاران


چشمه ی مهرومحبت خشک شد،من تشنه ماندم

خشکسال عشق آمدای دریغا روزباران


شعر،حمیدرضاسفید



برچسب ها: شعرهای سفید , حمیدرضاسفید , عزل جدید , عاشقانه , وداع , شعرجدید , محتوای غزل , مهرودوستی , شق , عشق , رامهرمز , خوزستان , عاشقانه ها ,

[ بازدید : 633 ] [ امتیاز : 3 ] [ نظر شما :
]

[ شنبه 27 تير 1394 ] 23:37 ] [ حمیدرضاسفید ]

[ ]